Wojciech Karpiński

Lubię gdy ramiona drzew zasypiają

Poezja Wojciecha Karpińskiego opowiada świat, opowiada życie. Maluje przed nami obraz rzeczywistości pełnej małych cudów: cudem jest rosa, rzęsy dziewczyny w metrze, deszczowy dzień i białe skrzydła motyla. Wojciech Karpiński pochyla się nad codziennymi sprawami i sytuacjami, odsłaniając ukryte w nich piękno i głosząc przesłanie, że każda chwila może okazać się ważną i godną uchwycenia w słowach.